Carnaval in Aalst: antisemitisch carnaval

Verbaasd, verbluft en verbijsterd ben ik door de manier waarop Aalst omgaat met kwetsende karikaturen waarin Joden op de korrel worden genomen op een manier die rechtstreeks visueel aan hun ontmenselijking herinnert, die aan de Holocaust vooraf is gegaan. Al ben ik er zelf geenszins bij betrokken, zou ik toch mijn leedwezen willen betuigen aan de slachtoffers en hun nazaten. We hadden gehoopt dat de tijden van de vervolging niet meer zouden weerkeren, maar daar is in Aalst anders over beslist.

Het spijt me verschrikkelijk. Ik woon niet in Aalst, maar wel in een aanpalend dorp. Ik ben jaren in Aalst naar school geweest. Ik ga er soms mijn boodschappen doen in de wereldberoemde Delhaize. Ik bedoel, ik ben er wel bij betrokken. Het begon vorig jaar met een praalwagen waarin Joden als te verdelgen ongedierte werden voorgesteld en dit jaar was het uitkijken naar wat ze gingen doen.

Nu eerlijk toegegeven: zo grof als vorig jaar was het misschien niet, maar het fenomeen heeft zich nu wel verspreid over meerdere groepen. Er is geen enkele vorm van inkeer, begrip of empathie te bespeuren voor het holocaust gebeuren. Uit de discussies leren we, de gore praat daargelaten, dat we het carnaval van Aalst niet begrijpen, dat het allemaal niet zo bedoeld was, dat we dom zijn, dat we hen hun carnaval af willen pakken enz..

Met alle respect, maar dat is alleen maar gemopper. Ik bedoel: er zijn geen intellectuele argumenten, behalve het recht op vrije meningsuiting, en goed, dat is zeker serieus te nemen. Ik ben geen voorstander van censuur en een rabiate voorvechter van het recht op een eigen opinie, maar het is niet zo dat dit eindeloos en onbeperkt doorgetrokken kan worden. Er bestaat een uitzondering op de vrije meningsuiting en die is vrij algemeen bij ons en in de omringende landen aanvaard.

Er zijn twee dingen die niet mogen en die bijgevolg verboden zijn: oproepen tot haat in het algemeen, en zeer in het bijzonder het ontkennen van de Holocaust. Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens erkent het ontkennen (bewust miskennen) van de Holocaust wegens de onlosmakelijke verbondenheid met een antisemitisch streven als een vorm van misbruik van recht volgens artikel 17 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens.

---